در این دنیا که غم دارم

یکی هم نیست غمخوارم

کجا باید روم زینجا

که صد سال است بیمارم

چو من بی دوست بنشینم

کسی حتی نمی آید

سراغ از دوست چو می گیرم

جهانی می شود یارم

چو مجنون بی خبر از حال لیلی هستم و اینجا

به هر کس می دهم دل را

به جز آن یار دلدارم

اگر زین بی وفایی ها

شکایت کنم با او

نه از حالم خبر دارد

نه می بیند که بیمارم

بزن مطرب نوایی خوش که این غم را بپوشانی

که ازین آواز غمگینم

رفیقی نیست جز تارم

کجا باید روم زینجا

که آنجا هست دلدارم .